español | english

Archive for Outubro, 2008

Eterno Navegar, international premiere

Venres, Outubro 31st, 2008

Tuesday, November 4, London - Atlantic Waves festival -

After being successfully presented in Galicia (North-Western Spain) and Madrid, Eterno Navegar arrives in London for the first concert of its European tour. It will be followed by concerts in Lisbon and Barcelona. The arrangements and sonorities by Paulo Borges, together with Uxia’s voice and the support of an exceptional band, make for a live concert that reflects the whole strength of this precious, delicate, sweet and salty album in which Uxia sails southbound.

Uxía has been the reference voice of Galician music for over 20 years. During this time she has never given up in her search for renewing the traditional music of her country, bringing it closer to other cultural influences. This long – awaited album is a fruit of her continuous seek for new horizons where she can reinvent herself. She makes a natural, innovative and contemporary mix of Galician roots with Portuguese and African songs. The result is a fifteen track album with a very personal style visiting very different Atlantic sounds like Galician alalá, morna from Cape Verde, fado…

Eterno Navegar is a very personal album in which songs written by the author herself, appear together with lyrics written by Galician poets as Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro or Marica Docampo. It is a maturity work, full of sensibility, which shows openly the serene plenitude of the artist, for whom music, art and life are a whole, and growing up is an “eterno navegar” (‘eternal sailing’).

Band
Paulo Borges |Azores| piano & musical direction
Quiné |Portugal| percussions
Xacobe Martinez | Galicia| double bass
Santi Cribeiro |Galicia| accordion

+ info na páxina do festival: www.atlanticwaves.org


Reviewers’ opinions

“Uxía, serene wonder.” “…she hoists the flag of singing in Portuguese dialects, assuming a certain jazz colour, and gets soaked in Atlantic salt… Her instrumental line up itself is a rare example of a daring and cosmopolitan bet… One feels happy for being alive, even if it were only for keeping on listening to her voice..”

EL PAIS, oct 08 | Fernando Neira

“…It is like a good juice: fresh, light and nutritive. Her compromise with the style or styles she decides to pick, but especially her way of singing: naïve and sublime, sceptical and getting away from the role of “great voice” that in justice she deserves…”

ZONA MUSICAL oct 08 | Julián Callejo

“… Out of the splendid 15 tunes included in this ambitious work, in ‘Unha Noite na Eira do Trigo’, the wonderful voice of Uxia makes your hair stand”.

RITMOS DEL MUNDO, aug 08 | Briguitte Vasallo

“Uxia plainly persuades; each piece brings some elements that make it come to life and stick on our hearing skin… With her welcoming intimate style, she manages to give life to fifteen songs that breathe and move as if they were authentic living organisms, each one in its environment and with its own internal rhythm. “

B! RITMOS, aug 08 | Antonio Álvarez

“The diva of Galician song, Uxia, is sailing again. A woman who conquers stages and rises emotions singing a tango in a tavern or an alalá in a great theatre… Uxia is my friend, she is a reference voice for my generation“

UGÍA PEDREIRA (Galician singer), jul 08

The fascinating route of an artist who converted each travel into recognition, an incitation to the creative intimacy of musicians from all the shores… Basements on water, a hundred years waiting for the love of this artist, in order to build together her ‘eterno navegar’ (eternal sailing)”

XURXO SOUTO (Galician musician, writer and reviewer), jul 08

Eterno Navegar, presentación internacional

Venres, Outubro 31st, 2008

Martes 4 de novembro, Londres -festival Atlantic Waves-

Logo da exitosa presentación en Galiza, e do seu paso por Madrid, asoma a estrea de Eterno Navegar en Londres co seu primeiro concerto da xira europea, ao que lle seguirán as actuacións en Lisboa e Barcelona. O son e os arranxos de Paulo Borges, a voz de Uxía e o traballo conxunto da excepcional banda, conseguen que o directo reflicta a forza que transmite este disco, preciosista, delicado, doce e salgado, no que Uxía emprende unha intensa travesía “mirando” ao sur.

Uxía é a voz referencial da canción galega desde hai máis de 20 anos. Neste tempo non cesou no seu afán por anovar a música tradicional e aproximala a outras culturas. Este disco tan agardado é o froito da súa continua busca por atopar novos horizontes para reinventarse. Nel, as raíces máis galegas conviven con cantos portugueses e africanos de maneira natural, anovadora e vangardista. O resultado, quince temas cun estilo moi persoal que percorre as sonoridades do atlántico fundindo o fado, o alalá e a morna.

Eterno Navegar é un disco de autora no que conviven as cancións de creación propia con letras de poetas como Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro ou Marica Campo. É un traballo de madurez vital, cheo de sensibilidade, que amosa abertamente a plenitude serea da artista; para quen a música, o arte e a vida son un todo, e medrar, un “eterno navegar”.

Banda
Paulo Borges |Açores| piano e dirección musical
Quiné |Portugal| batería e percusións
Xacobe Martinez | Galiza| contrabaixo
Santi Cribeiro |Galiza| acordeón

+ info na páxina do festival: www.atlanticwaves.org

crónicas, reportaxes e artigos de opinión

“Uxía, maravilla serena.” “…enarbola la canción lusófona, asume un cierto deje jazzístico y se empapa de salitre atlántico en toda su extensión… su misma alineación instrumental es un infrecuente ejemplo de cosmopolitismo y audacia … se agradece estar vivo; aunque sólo fuera para seguir escuchándola.”

EL PAIS, out 08 | Fernando Neira

“ …Es igual que un buen zumo, fresco, ligero y nutritivo. Su compromiso con el estilo, o estilos, que decide picotear pero sobre todo por su peculiar manera de cantar, infantil y sublime, con escepticismo y alejándose del rol de “gran voz” que por justicia le corresponde…”

ZONA MUSICAL out 08 | Julián Callejo

“…De los 15 espléndidos temas que componen este ambicioso trabajo, en Unha noite na Eira do trigo la voz espléndida de Uxía pone la piel de gallina.”

RITMOS DEL MUNDO, ago 08 | Briguitte Vasallo

“Uxía convence con plenitud, cada pieza aporta algún elemento que le da vida propia y la hace adherir a nuestra piel auditiva… Con su estilo intimista y acogedor, logra dar vida a trece temas que respiran y se mueven como auténticos organismos vivos, cada uno en su medio, y con su propio ritmo interior. “

B! RITMOS, ago 08 | Antonio Álvarez

“A grande dama da cançom galega, a tocalla Uxía, volta a navegar” … Mulher que conquista os palcos e conmove cantando um tango na taberna ou um alalá no grande teatro….Uxía é a minha amiga, é uma voz de referéncia para a minha geraçom.”

UGÍA PEDREIRA, xul 08

“A ruta fascinante dunha artista que converteu cada viaxe nun recoñecemento, nunha incitación na intimidade creativa de músicos de todas as ribeiras. … Alicerces de auga, cen anos agardando polo amor desta artista, para construír xuntos un eterno navegar.”

XURXO SOUTO, xul 08

Próximo concerto: Londres (Atlantic Waves), 4 de novembro

Venres, Outubro 10th, 2008

Uxía levará Eterno Navegar ao Reino Unido o vindeiro mes de novembro

Logo das excelentes críticas que está a recibir o disco nos principais medios de comunicación de prensa xeral e especializada, o martes 4 de novembro chega a posta en escea a nivel internacional con este concerto, no programa do Atlantic Waves 2008, onde estará acompañada no cartaz do festival doutro grupo galego de referencia, Berrogüeto.

Ver o cartaz completo e + info na páxina do festival: www.atlanticwaves.org

Next concert: London (Atlantic Waves), November 4

Uxía will present Eterno Navegar in the UK next November.
On Tuesday, the 4th of November, Uxía will be presenting in London her unanimously acclaimed by reviewers new album. The concert is part of the Atlantic Waves Festival and will be held at the Bush Hall (310 Uxbridge Road, London W12) at 7:30 p.m. sharing stage with the Galician folk band Berrogüetto.
For the complete roster of the festival, see: www.atlanticwaves.org

Próximo concierto: Londres (Atlantic Waves), 4 de noviembre
Uxía llevará Eterno Navegar al Reino Unido el próximo mes de noviembre
Después de recibir excelentes críticas en los principales medios de comunicación tanto de prensa general como especializada, el martes 4 de noviembre llega la puesta en escena a nivel internacional del disco, en el programa del Atlantic Waves 2008, donde estará acompañada en el cartel por otro grupo gallego de referencia, Berrogüetto.
Ver el cartel completo e + info en la página del festival: www.atlanticwaves.org

Uxía en El País, Reportaje de Fernando Neira

Venres, Outubro 3rd, 2008

Uxía, maravilla serena
La cantante pontevedresa encandiló a un público al que llegó a poner en pie en un recital en la Galileo Galilei
Tiene que prodigarse más. Lo asumió la propia Uxía Senlle, consciente de que los ocho años transcurridos entre Danza das areas (2000) y su flamante Eterno navegar es una inmensidad, por mucho que ese nuevo trabajo figure entre las grabaciones más emocionantes y exquisitas de la temporada. Pero como es una artista minuciosa, la cita del miércoles en la Galileo Galilei trascendió su condición de estreno discográfico para erigirse en acontecimiento sociológico-musical. No queda claro que pagase mucha gente la entrada, pero allí estaba el núcleo duro de la colonia gallega en Madrid (de Teté Delgado a Víctor Coyote) codeándose con los grandes de la música de ascendente tradicional, como Eliseo Parra, Luis Pastor o Luis Martín Díez, el fundador del Nuevo Mester de Juglaría.

Su voz es ahora templada y emotiva y huye siempre del aspaviento
A la cantante pontevedresa no le quedaba otro remedio que maravillar. Bien arropada, serena, siempre en su salsa, cumplió los pronósticos y maravilló. Y eso que las circunstancias personales no eran las más propicias, renqueante aún de una pequeña operación quirúrgica reciente. “Ti canta baixiño”, le aconsejó el médico el lunes, antes de tomar el avión. Como si fuera tan sencillo: cuando Uxía canta, canta. “Sólo le podría haber hecho caso si me llamara Carla Bruni”, bromeaba entre su círculo de amistades.
Ha pasado tiempo ya desde la muchacha que prestaba su voz a los míticos Na Lúa en los años ochenta, aquella chica modosita que dudaba si había escogido bien la vocación: debutó sobre las tablas en un concurso de cantautores donde ningún jurado le dedicó una triste mención de honor. Ha llovido incluso desde la Uxía que asombró en 1995 con Estou vivindo no ceo, un álbum del que siguen bebiendo docenas de músicos de raíz. Ni siquiera es ya el rostro visible de la plataforma Nunca Máis, un compromiso por el que se granjeó el rencor y la inquina de quienes jamás se habían tomado la molestia de escuchar uno solo de sus discos.
La suya es ahora una voz templada y emotiva, que huye siempre del aspaviento en su busca de una expresión mucho más esencial. Y en eso ha encontrado la horma de su zapato en el pianista, productor y arreglista Paulo Borges, un portugués de las Azores. Un descubrimiento de tintes casi simbólicos, porque “desde las Azores se domina todo el Atlántico”, como anota la artista de Sanguiñeda. Y de eso mismo versa su presente discurso musical.
Porque lo de Uxía ya no se circunscribe sólo a la música tradicional gallega, como cuando registró las mejores grabaciones conocidas hasta la fecha de las emblemáticas Alalá das mariñas o Eu chorei chorei. Ahora enarbola la canción lusófona, asume un cierto deje jazzístico y se empapa de salitre atlántico en toda su extensión. Su garganta abraza ese inmenso triángulo de océano que se extiende entre Salvador de Bahía, Praia de Cabo Verde y Vilagarcía de Arousa.
Su misma alineación instrumental es un infrecuente ejemplo de cosmopolitismo y audacia. El acordeonista de Berrogüetto, Santiago Cribeiro, compartía espacio con el contrabajista de jazz Xacobe Martínez Antelo, el trombonista lisboeta Rubén Santos y el delicioso cavaquinho (esa guitarrita parecida al timple canario o el cuatro) de un caboverdiano, Jon Luz.
Sobresalió la tenue sensualidad de As nosas cores, canto a la resistencia femenina que simbolizan mujeres como Malvela o la Señora Carmen; o esa fiesta colectiva que fue Danza ritual, con el público ya fuera de sus asientos.
“Saberás que a morte non mata”, canta Uxía en Sen ti. Algo parecido refiere en A lira, el tema popular con el que en las Azores se conjura la sombra siniestra de la parca. En efecto, se agradece estar vivo; aunque sólo fuera para seguir escuchándola.
FERNANDO NEIRA - Madrid - 03/10/2008
http://www.elpais.com/articulo/madrid/Uxia/

Concerto de Uxía en Madrid, crónica de Julián Callejo en ZONA MUSICAL

Xoves, Outubro 2nd, 2008

La decisión de Uxía
Uxía me recuerda muchísimo a Martirio. Primero por su compromiso con el estilo, o estilos, que decide picotear pero sobre todo por su peculiar manera de cantar, infantil y sublime, con escepticismo y alejándose del rol de “gran voz” que por justicia le corresponde. Hay en la música de ambas ligereza, no exenta de ambición o de belleza, todo hay que decirlo, pero es igual que un buen zumo, fresco, ligero y nutritivo. Es evidente que hace falta tener talento para destacar en lo que haces cuando tu primera reacción es no tomarte en serio. Y puesto que ella es quien es en lo suyo, no estamos escuchando a cualquiera.
Bien elegida la banda. Contrabajo en vez de bajo, trombón, acordeón, percusiones (cómo no), cavaquinho y un espectacular piano de cola. Acompañan sin imponerse y sobre todo visten de elegancia todo el repertorio. Tal vez pierda sofisticación y parezca que estamos en el Casino pro el toque del contrabajista es acertadísimo; y nos lleva a una caverna del jazz, claro. Cuando interpretan “Quimera”, por ejemplo, con una intervención del trombón magnífica.
Me llama la atención su habilidad para los himnos. Son majestuosos sin pasarse de marciales, emotivos pero no llorones. “Alalá de Muxía”, sobre todo, se hace ligera a los oídos a pesar de ser una clara reivindicación y un homenaje evidente a todos los implicados en la rebelión del Nunca Máis.
Luis Pastor, lacónico pero histriónico, justifica su paso por el concierto (por fortuna, pensé que iba a convertirse en un mal recuerdo) con un tema de Joao Afonso, “Paz de Santiago”, que parece hecho a medida de un lirismo payaso que me deja sorprendido y que parece casi novio de la sobriedad sonriente de Uxía. Otro de los grandes momentos del concierto.
Interesante que opte por el susurro y por disimular su capacidad vocal. Uno piensa que escucha a cualquiera de esas cantantes correctas pero que no destacan salvo por su propuesta musical y de repente se le aparecen unas cuerdas vocales tan capaces como poderosas. Curiosa, por eso, la elección de Uxía, que parece divertirse sacándole punta a sus ideas.

Julián Callejo
http://www.zm.nu
http:// - Blog de Julián Callejo

Descargar dossier de prensa

  • Dossier en Galego
  • Dossier en Castelán
  • Dossier en Inglés
  • Fotos en alta resolución
    (Zip. 25M)

  • Estas a ver o arquivo de Uxía do día Outubro, 2008.

  • Arquivo