Sereas xunta 7 voces fundamentais da música galega actual no teatro Rosalía de Castro
02 de Marzo de 2010
Uxía participa este domingo, día 7 de maio, ás 7 do serán no espectáculo Sereas, que recolle a creación feminina de 7 nomes fundamentais das voces galegas da actualidade e, con elas, propón un percorrido pola presenza da muller galega na música e unha reflexión sobre a súa invisibilidade histórica. O evento terá lugar no Teatro Rosalía de Castro da Coruña e contará coa presentación de Yolanda Castaño e coas actuacións de Mercedes Peón, Ugia Pedreira, Guadi Galego, Rosa Cedrón, Silvia Penide e Sonia Lebedynski, ademais da propia Uxía.
Sereas propón un percorrido pola presenza da muller galega na música e unha reflexión sobre a súa invisibilidade histórica. Hoxendía, a música galega ten nome de muller e non se podería entender sen citar estes nomes, entre algúns outros que foron faro e luz para o camiño (Pilocha, Maria Manuela, etc). Estas mulleres-peixe sulcaron moitos mares para recalar na cidade de A Coruña que as ten acollido como nacidas ou adoptadas nalgún momento das súas vidas. Elas teñen o feitizo das sereas. Os seus cantos teñen acento propio e, en moitos casos son ben explícitos á hora de retratar á muller de hoxe, os seus desexos e a loita por lograr a igualdade en todos os terrenos. Tamén queren contribuir á consolidación de modos comúns de sentir e exercer a vida, realzando coincidencias e matices. Achegan á música toda a súa fortaleza como depositarias da palabra cantada na música tradicional á que acrecentan a súa identidade como creadoras.
Con este espectáculo, pretenden amosar o inmenso potencial creativo das sucesivas xeracións de cantoras e escritoras que as precederon e que usaron a nosa lingua e expresaron sen complexos os seus sentimentos máis profundos.
Sereas é un punto de encontro, un xeito concreto de achegarnos e de apostar pola creación colectiva, pola comunicación e polo coñecemento entre as mulleres que transitamos pola música deste país.
Uxía participa nun disco de compositoras brasileiras
01 de Marzo de 2010
Uxía participa no proxeto Compositoras, unha iniciativa brasileña que reflexiona sobre o talento da muller como creadora musical no contexto da música popular brasileña. Cristina Saraiva, Etel Frota, Simone Guimarães e Socorro Lira son catro compositoras de diferentes rexións do Brasil, con diferentes historias, experiencias e influencias musicais e, porén, unidas pola sensibilidade e pola habilidade na arte da composición. Uxía participa no CD, que se presenta o día 7 de marzo en Sao Paulo, acompañando a Saraiva no tema “Miragem”.
O resultado da unión de estas e outras artistas como Luhli, Lucina, Ceumar, Clarisse Grova, Lucila Novaes, Ana Cascardo, Cris Lemos, Carla Visi ou Irah Caldeira é un disco dunha diversidade rítmica e melódica sorprendente, unha importante contribución á MPB de cada Canto do Brasil.
+ info na web de Verdes Trigos
Uxía dirixe unha nova edición de Cantos na Maré
21 de Decembro de 2009
O sábado 19 de decembro, Pontevedra acolleu a sétima edición de Cantos na Maré, o Festival Internacional da Lusofonía. Como nas seis edicións anteriores, Uxía encargouse da dirección artística do espectáculo. Foi ademais a voz que representou a Galiza nesta cita, na que tamén estiveron Tito Paris (Cabo Verde), Fred Martins (Brasil) e Raquel Tavares (Portugal).
Na presentación desta nova edición do festival, Uxía subliñou que Cantos na Maré volve ter o obxectivo de “reivindicar o esmorecemento urxente desas fronteiras mentais que nos impiden achegarnos máis aos países lusófonos”. Para a directora artística do espectáculo, esta nova “travesía polo atlántico” debe servir para decatarnos de que “temos unha lingua que nos abre posibilidades de comunicarnos sen complexos co mundo”.
E no Pazo de Cultura, todas as barreiras musicais e culturais caeron de contado. As catro voces uníronse nun espectáculo único cunha banda compacta e unha sonoridade moi especial: acordeón (Santi Cribeiro), contrabaixo (Xacobe Martínez), trombón (Ruben Santos) e batería e percusións (Quiné). Todo co piano e a dirección musical de Paulo Borges.
O festival abriuno un ano máis Uxía coa canción “Cantos na maré”, nesta ocasión acompañada por Raquel Tavares. Non sería a súa única colaboracións, xa que acompañou no escenario a Fred Martins en temas como “O Samba me diz”. Uxía sería protagonista de momentos de gran intensidade, como a súa interpretación chea de forza de “Unha noite na eira do trigo” ou a “Danza ritual”, que fixo que o público se erguese dos seus asentos para bailar.
Na quenda dos bises interpretou “A lira”, tema tradicional dos Azores, que conmoveu ao público. Foi a antesala do peche do concerto, de novo co tema “Cantos na maré”, desta volta cos catro artistas no escenario. Foi o peche a unha noite máxica que puideron seguir afeccionados de todo o Estado a través da retransmisión en directo que fixo para Radio 3 de RNE José Miguel López, director do programa Discópolis.
Putumayo inclúe a “Danza Ritual” no seu último compilatorio
05 de Outubro de 2009
O selo neoiorquino Putumayo, especializado na produción de espléndidos compilatorios sobre músicas do mundo, acaba de lanzar un volume dedicado a España que recolle once temas doutros tantos artistas no que eles definen como “unha mostra da saborosa paella musical que é a música española actual”. Unha mostra na que inclúen a “Danza Ritual” do Eterno Navegar de Uxía.
O compilatorio, que tira cara a sons suaves, inclúe temas de Peret, Gertrudis, DePedro, Burguitos, Calima, Gossos con Dani Macaco, O Combolinga, Uxía, Xabier Lete, Gecko Turner e Biella Nuei.
España, de Putumayo, está distribuído por Karonte.
O ‘Eterno Navegar’ de Uxía chega a Brasil
30 de Setembro de 2009
Uxía viaxa por catro estados brasileiros co seu último disco, Eterno Navegar, despois do éxito acadado polo espectáculo Cantos na Maré, que pechou onte o V Encontro de Negócios na Língua Portuguesa. O Spirito Jazz de Vitoria (Espirito Santo) será o primeiro porto no que recale Uxía co seu último traballo, os día 2 e 3 outubro. Despois, xa o día 12, participará na Festa da Música de Belo Horizonte (Minas Gerais) e o 14, no Grazzie a Dio de São Paulo. Finalmente, os músicos brasileiros Fred Martins, Paulo Rafael e Sérgio Tannus acompañarán a artista galega nas últimas actuacións da xira, o 15 de outubro no Teatro Uff de Niteroi e o día 19, na sala Sidney Miller de Funarte, en Río de Janeiro.
Da man do pianista e compositor das Illas Azores, Paulo Borges, a voz de Uxía percorre neste seu Eterno Navegar camiños de sonoridades atlánticas e ritmos africanos que se mesturan en 15 temas baixo a súa melodiosa voz e o seu estilo intimista. O Atlántico impregna a personalidade deste traballo, un paseo polos ambientes e ritmos destes territorios partindo da música e a poesía de Galicia. Contando, cantando e sumando voces á súa propia, emprende unha travesía na que nos fai sentir desde as brisas mariñeiras, arrecendos e sabores salgados de Cabo Verde, ata a soidade da Costa da Morte. Con esta mestura visitará Uxía o Spirito Jazz de Vitoria (Espirito Santo) os día 2 e 3 outubro, a Festa da Música de Belo Horizonte (Minas Gerais) o día 12 e o Grazzie a Dio de São Paulo o día 14.
Con Uxía participaron nesta rica viaxe numerosos colaboradores, músicos galegos, portugueses, africanos e brasileiros nunha conxunción inaudita e moi saborosa. Nas cancións sobrevoan moitos dos meus referentes: a voz telúrica de Santalices e, na súa zanfona, a esencia ancestral da música galega. As palabras de Caetano Veloso coa súa sedución sinuosa e cálida, a voz trémula do Zeca Afonso, a beleza do esencial e a cadencia de Cesária Évora… todos e cada un deles foron fonte de inspiración e alimento reconfortante para a alma deste disco. Así, temas como “Danza ritual”, “As nosas cores” ou “Eterno navegar” son extremadamente ricos nestes singulares contrastes. A xira de presentación brasileira do Eterno Navegar contará coa achega dos músicos brasileiros Fred Martins, Paulo Rafael e Sérgio Tannus, que acompañarán a Uxía o 15 de outubro no Teatro Uff de Niteroi (Rio de Janeiro) e o día 19, na sala Sidney Miller de Funarte, en Río de Janeiro.
Navegar ao sabor das ondas dun mar que une, emprender un “eterno navegar” para sentir brisas e sabores mariñeiros, viaxar polo verde Miño e polo deserto, polo día luminoso e polo solpor. Uxía conxuga á perfección o compás dos tambores coas doces melodías galegas. Unha experiencia única na que o fado, o alalá e a morna fúndense para destilar un perfume único.
As datas:
Día 2 e 3 Outubro. Spirito Jazz. Vitoria (Espirito Santo)
Día 12 Outubro. Festa da Música. Belo Horizonte (Minas Gerais)
Día 14 Outubro. Grazzie a Dio. São Paulo (São Paulo)
Día 15 Outubro. Teatro Uff. Niteroi (Rio de Janeiro)
Día 19 Outubro. Sala Sidney Miller, Funarte. Rio de Janeiro (Rio de Janeiro)
A imaxe pertence ao Cantos na Maré celebrado en Fortaleza. Autor: Fabio Lima.
Cantos na Maré en Brasil
28 de Setembro de 2009
O teatro José de Alencar de Fortaleza (Brasil) acolle esta noite o ensaio xeral do espectáculo Cantos na Maré, que naceu en Pontevedra o ano 2003 e que se estreará do outro lado do Atlántico mañá, día 29 de setembro, ás 20h, no marco do V Encontro Empresarial de Negocios na Lingua Portuguesa, que reúne a 1800 empresarios da Comunidade dos Países de Lingua Portuguesa (CPLP). Na súa edición brasileira, Cantos na Maré conserva a dirección artística de Uxía, creadora do formato orixinal, quen compartirá a experiencia co artista local Cacau Brasil. A dirección musical será responsabilidade de Paulo Borges, como vén sendo habitual, quen traballará man a man con Paulo Rafael.
Cantos na Maré é unha singular aposta cultural: trazar a través da lingua, da música, dos ritmos e dos sons un mapa común entre os territorios da lusofonía. CNM é unha iniciativa de aproximación de culturas e do fomento da diversidade, da interacción e da apertura de oportunidades á creación artística e ao intercambio. O espectáculo musical, baseado na investigación e no enriquecemento, representa un dos eixes básicos da estrutura do proxecto. Este intercambio cultural activo é a base da filosofía, resultando un produto musical exclusivo de altísima calidade artística e humana.
Cantos na Maré é un proxecto de aproximación de culturas unidas pola lingua, unha ponte que permite un coñecemento mutuo liberado de prexuízos e cunha clara vocación de expansión e divulgación da cultura galega no contexto da lusofonía. A pretensión é fomentar a diversidade, que abre novas oportunidades de proxección aos creadores. O formato anovador do proxecto, baseado no traballo previo da construción colectiva, onde artistas de diversas orixes conviven e preparan un repertorio exclusivo, é un dos alicerces da filosofía do festival tomando como base o intercambio cultural activo.
Como resultado de todos estes anos, esta previsto que Cantos na Maré volva a finais de ano ao Palacio da Cultura. Pero antes o festival recala do outro lado do Atlántico cunha edición de Cantos na Maré Brasil na que intervirán algúns dos mellores cantantes e compositores dos países que conforman a CPLP (Angola, Brasil, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Mozambique, Portugal, Santo Tomei e Príncipe e Timor Oriental).
Uxía, dirección artística
A emoción e a experimentación musical son dúas constantes na vida de Uxía.
O contacto e aprendizaxe doutras culturas marcan a súa traxectoria de máis de vinte anos. Galicia e a súa imensa riqueza artística, as súas voces femininas e a súa poesía acompáñana no seu traballo desde a raíz. Esta tradición medra fluíndo con territorios portugueses, brasileiros e africanos, o que deriva nun son plural, íntimo, cálido e fresco no que se recoñece.
O Atlántico é un horizonte que lle fala para ela expresarse máis alto e máis claro. No seu último traballo, Eterno Navegar, a incansable artista galega percorre camiños de sonoridades atlánticas e ritmos africanos que se mesturan na súa voz melodiosa e intimista. Unha voz que nos transporta a través dun océano de músicas de ida e volta até portos de esperanza, de amor e desamor, de compromiso, tenrura e alegría.
Paulo Borges, dirección musical
Naceu a 25 de xuño de 1975 na illa de San Jorge nos Azores. Iniciou o seu percorrido como autodidacta no inicio dos anos 90 integrando O Cantinho da Terceira, un proxecto de música tradicional liderado por Luís Bettencourt con quen percorre varios festivais en países europeos (Alemaña, Luxemburgo, España, Portugal, Noruega), EUA, Canadá e Brasil.
En 1997, tras unha breve pasaxe polo Hot Club de Portugal, é convidado pola Dirección Rexional da Cultura dos Azores para traballar como asistente de dirección musical da Opereta Illa Décima, representante da rexión na Expo 98. De seguida frecuenta o curso de música e novas tecnoloxías da EPMA e estuda composición durante dous anos so a orientación de Luís Tinoco.
Desde entón, ten participado como músico ou director musical en varios proxectos desde bandas sonoras para teatro (Alpendre, Non obstante, TrigoLimpo Acert) e televisión (Xente Feliz con Bágoas) aos concertos e discos con varios artistas entre os cales: Suzana Coello, Carlos Medeiros, Piar, Marta Plantier, Clay, Balla, Bullet, Plástica, dR EstranhoAmor, Entre Aspas, João Afonso, Fillipa Pais, Coro dos Tribunais, Zeca Medeiros.
José Amaral
Cantante autodidata, José Amaral asegura que “o que me levou até onde estou foi a necesidade de divulgar a loita a través da cultura”. Responsable cultural e consular da embaixada de Timor Leste en Lisboa, Amaral considera que a música é o seu xeito de facer política e exércea a través dun instrumento tradicional chamado Lakadou.
Manecas Costa
Cantante, compositor e virtuoso guitarrista de Guinea Bissau, Manecas Costa é unha das mellores novas voces africanas. A súa música está fortemente ligada ás ricas tradicións da súa terra, que complementa cunha absoluta contemporaneidade. Guitarrista, baixista e posuidor dunha voz carismática e sensual, Manecas é tamén o autor das súas propias composicións, nas que denuncia tanto a situación do seu pobo como os problemas dos menos afortunados, como as mulleres e os nenos.
A súa forma melódica e virtuosa de tocar a guitarra converteuno nun dos máis destacados músicos de África. A súa proxección internacional veu auspiciada polo Festival Decouverte de Radio France International. Do 95 ao 98 foi guitarrista de Waldemar Bastos e colaborou estreitamente co músico caboverdiano Bana. Pouco despois, en 1999, editou Fundo de Matu, enteiramente producido en Lisboa con importantes colaboracións do mundo musical portugués e africano.
O seu segundo traballo, titulado Paraiso di gumbe, acústico e eléctrico á vez, explora o sonido salvaxe e vibrante de Guinea Bissau interpretado coa inimitable forma de cantar e tocar a guitarra de Manecas Costas que o convirte nun dos máis orixinais e creativos artistas do seu país.
Paulo Flores
Un dos músicos máis populares de Angola, as letras de Paulo Flores celebran a vida, refliten o día a día do país, a paz recentemente conquistada, sen esquecer os problemas que aflixen a maior parte da poboación. A súa música técese con ritmos locais como o semba. Con máis de 16 anos de carreira artística, Paulo Flores ten no mercado os discos Xé Pobo, Recompasso, Preto do Fin, Brincadeira ten Hora e Paulo Flores ao vivo, este último é un proxecto que reúne os mellores temas de súa autoría gravados ao vivo hai dous anos en espectáculos realizados no cine Karl Marx, en Luanda.
Raquel Tavares
Raquel Tavares vive onde vive o seu fado. Canta o que ve, sente e cheira. E nada lle enche máis as medidas que as historias reais e palpables escritas pola man de Linhares Barbosa, o poeta do fado que mellor narraba as voltas do pobo. Mais se Raquel Tavares vive e canta Alfama, a súa música apunta ao mesmo tempo para outra xeografía. Unha xeografía interior que traza o seu percorrido musical, de nena que cantaba por graza a muller que só pensa grazas a cantar. Gañadora do Premio Relevação Amália Rodrigues no 2006, Raquel Tavares xa non é só unha voz que promete moito.
Timbila Muzimba
Timbila Muzimba é unha das formacións máis frescas e innovadoras da África actual. A súa música convértese nunha mensaxe positiva de loita contra a pandemia da SIDA no seu continente ou contra as desigualdes sociais. Para eles, a timbila, malia a súa ancestralidade, constitúe unha revolución musical.
Timbila Muzimba presenta o seu novo traballo “Warethwá” gravado recentemente en Maputo, e despóis do gran éxito acadado polo seu espectáculo nunha das máis prestixiosas salas de concertos de Portugal: a Casa da Música de Porto. Dez anos de afirmación da sonoridade de fusión cultura musical chope, ca timbila como máximo exponente, –a timbila é un instrumento tradicional do sur de Mozambique- con ritmos tradicionais doutros puntos de Mozambique, e outras influencias do momento actual. Sempre ca forte marca da inspiración frenética, rica e profunda das terra de Zavala e aceitando desafíos de interpretación e de mistura poética e melódica no universo da World Music.
O gran escritor Mozambicano, Mía Couto, describiunos cómo incendiarios que cantan e danzan festexando a vida . Coa súa forza é orixinalidade trasladan ao mundo de hoxe a riqueza antiga dun dos patrimonios da humanidade recoñecidos pola UNESCO: a Timbila.
Tito Paris
Compositor, cantante e guitarrista, Tito París respira a alegría da música. O seu traballo celebra o mellor de dúas culturas: as mornas, coladeras e funanás de Cabo Verde. Cada espectáculo de Tito Paris é unha celebración que non deixa ao público volver desinteresadamente á rutina das súas vidas.
Tonecas
Cantante e guitarrista cunha voz moi forte e melodiosa, a súas cancións teñen como base a música tradicional de Sao Tomé e Príncipe, con mesturas do jazz e do blues. Está radicado en Portugal hai algúns anos, onde ten efectuado diversos concertos e representa o seu país nas actividades diplomáticas dentro e fóra de Portugal. A ússua, rumba, socopé e a dexa son estilos musicais da súa terra que dan forza ao seu repertorio, onde imprime un ritmo frenético á guitarra e unha boa comunicación co público.
Mentor e coordinador de varios proxectos musicais de solidariedade, tales como Todos diferentes/ todos iguais, álbum que fixo a produción executiva e tivo a participación de grandes nomes da musica lusófona, e Macau Xunto para Sempre, álbum editado en Macau e Hong Kong que contou con participación de artistas de varias nacionalidades en homenaxe a pasaxe do territorio para a administración Chinesa.
Cantos na Maré chega a Brasil da man de Uxía
24 de Setembro de 2009
O teatro José de Alencar de Fortaleza (Brasil) acollerá o próximo día 29 de setembro a partir das 20h o espectáculo Cantos na Maré, creado por Nordesía no 2003 e que dende aquela se celebrou con éxito cada decembro en Pontevedra. Na súa edición brasileira, Cantos na Maré conserva a dirección artística de Uxía, creadora do formato orixinal, quen compartirá a experiencia co artista local Cacao Brasil. A dirección musical será responsabilidade de Paulo Borges, como vén sendo habitual, quen traballará man a man con Paulo Rafael.
Compartirán escenario con Uxía e Paulo Borges, ademais de Cacau Brasil, o guitarrista Tito París, de Cabo Verde; o cantante Tonecas, de San Tomé e Príncipe; José Amaral, do Timor Leste; o compositor e guitarrista Manecas Costa, de Guinea Bissau; Paulo Flores, de Angola; Timbila Muzimba, de Mozambique; e a fadista Raquel Tavares, de Portugal. O show será o resultado dun intenso intercambio cultural entre os músicos, que comezaron o pasado luns a súa convivencia artística.
Xuntos, os artistas presentarán un repertorio que vai abranguer os diferentes ritmos e sons de cada país, ademais de presentar novas composicións, creadas especialmente para celebrar este encontro único. Cantos na Maré viaxa á outra beira do Atlántico coa intención de amosarlles aos participantes do evento e ao público brasileiro a beleza que constitúe a mestura de influencias sonoras e culturais destes países tan diferentes e, sen embargo, unidos pola mesma lingua e raíces culturais.
Cantos na Maré Brasil enmárcase no V Encontro Empresarial de Negocios na Lingua Portuguesa, que reúne a 1800 empresarios da Comunidade dos Países de Lingua Portuguesa (CPLP). O espectáculo musical, baseado na unión da cultura destes países, representa o eixo básico da programación cultural do encontro empresarial, xunto coa mostra de cinema, exposición de fotografías e lanzamento de libro nas dependencias do Teatro Celina Queiroz da Unifor.
O espectáculo será gravado, co apoio do Goberno do Estado do Ceara, nun CD promocional, con imaxes dos mellores momentos do show.
A corrente Atlántica chega a Sines
23 de Xullo de 2009
O Eterno Navegar de Uxía chegou onte o Festival de Músicas do Mundo de Sines, cunha tripulación excepcional. Ademais da banda, dirixida como é habitual por Paulo Borges, acompañaron a Uxía sobre o escenario Guadi Galego (Galiza), Zeca Medeiros ( Portugal) e Manecas Costa (Guiné Bissau). A choiva decidiu parar cando a corrente Atlántica subiu ao escenario, arroupada por un público heteroxéneo, novo e animado, que participou con enerxía no concerto. Do alalá ao fado, da morna á música tradicional das Açores, o concerto de onte foi máis que nunca un lugar onde sopra a brisa da grande música do Atlántico lusófono.
Próximas citas
Tones on the Stones (Trontano, Italia)
30 de xullo, ás 22h, na Cava Storica
Festival Coumboscuro (Cuneo, Italia)
1 de agosto, ás 21h, na igrexa da comuna de Monterosso Grana
2 de agosto, ás 21h, na Terme de Vinadio da comuna di Vinadio
Videoclip de A Lira
22 de Maio de 2009
O VI Festival de Cans acolleu na súa primeira xornada de programación oficial a presentación do videoclip de A Lira realizado polo recoñecido director galego Mario Iglesias.
As evocadoras imaxes creadas por Mario Iglesias para este tema encheron o xoves 21 de maio o Tubulart de O Porriño co “doce soño das impresións da vida mergullándose no abrazo final do mar”, en palabras do autor da peza. A Lira convírtese, da man de Mario Iglesias nun “xogo da oca como mapa de ruta mentres se escoita, en versos cantados, un diálogo coa morte”.
La voz que mejor expresa uno de los acentos de la galeguidad actual
27 de Abril de 2009
Uxía, la voz que mejor expresa uno de los acentos de la galeguidad actual, podría, de haber vivido la época de la emigración; ser una notable cantante de tangos y milongas en algún boliche o teatro rioplatense. Vaste con imaginarla dado su arresto y voz limpia, llena de fuerza y a la vez mesura. A sus veinte años sobre los escenarios, se acerca con un disco Eterno navegar (Harmonía Mundi. World Village. 2008) , avalado por un directo que supera todas las espectativas, bajo la dirección musical del pianista azoriño Paulo Borges. Uno de los sentidos de Eterno navegar ha sido homenajear al Atlántico como punto de coincidencia entre no pocas culturas lusófonas. Uxía desgrana canciones suyas y musicando a poetas gallegos consagrados como Curros Enríquez o Celso Emilio Ferreiro. También da lugar a voces actuales; todas mezclando ritmos, primando lo natural, lo tribal que en ella se hace fácil y evidente. Aunque Uxía vistiera aquella noche un bello vestido negro de una diseñadora viguesa, se comportó con la naturalidad de siempre, sin parar decontonearse como si de una romería dominical se tratara. Invitó junto a sus músicos portugueses y galegos a tres de sus hermanos para patentizar de dónde le viene el amor a la canturía, a la tierra, a la alegría por vivir. Pero la apuesta de esta inquieta músico e investigadora, insiste en posicionar a Galicia en el panorama cultural como se mercece. La Galicia de Uxía es sin demagogias ni artificios un espacio de intercambio, de modernidad, de toma y daca, de mujeres luchadoras y de grandes poetas que seguirán escribiendo para los de hoy día. De viajes a Cabo verde, a Portugal, a América. Terminó cantando a capella, cerca del público que coreó y bailó el estribillo de As nosas cores, “As mulleres cantan xunto ao mar …tecen reces de corais. Uelé, uelé, uelé”… Dedicada a las féminas que luchan a diario en todas las tierras. Eterno navegar y su espectáculo, representan una visión optimista e integradora que acontece desde un tiempo a esta parte por estos lares. Recordó los tiempos del movimieno social Nunca Mais con Nalgures, con letra de Marica Campos y música suya. Alabó cómo entonces la unión les dio la fuerza para reinvindicar y convertir en positivo algo nefasto. Habló de que esta crisis no podrá con nosotros, ni siquiera la muerte; como rezaba un viejo tema folkclórico. Uxía reinventa en Alalá de Muxía, un canto tradicional de la Costa da morte gallega adaptado por ella y Paulo Borges, su cómplice. Eu en ti, “ El mejor poema gallego de todos los tiempos, de Celso Emilio Ferreiro” constituye una daga, metidos como estamos entre sus zarpas. Le inspira el cinematógrafo en A quimera, con su coloquial estribillo: “ti faz preguntas”; en clave rithm&blues. Uxía representa con su disco Eterno navegar, y su trayectoria, a todo un colectivo de artistas que colaboran e interactúan bajo el título de Nordesía. Los mencionó a todos, uno por uno. Es muy evidente durante el directo el quehacer creativo de sus acompañantes (piano, contrabajo,acordeón, trompeta); los cuales han amasado cada materia de este entrañable viaje. Inesperadamente, volviendo al pasado de forma jocosa, se arrancó con la curiosidad de un tango milonguero archiconocido. Garufa, escrito por un gallego según su propia explicación. El público la aplaudió a rabiar, a Uxía, quien como una meiga extraía su voz tanto del centro de la tierra, como la susurraba para hacernos eternecer.
Jamila Castillo
Música Babel | Centro Cultural Caixanova
17 de abril, 22.30 h | Vigo
+ info: B-Ritmos
Identificación |
Uxía, gerido com
WordPress
Entries (RSS)
and Comments (RSS).